Առավոտյան ժամը 12-ին դռան զանգը հնչեց: Բացեցի: Փոստատարը՝ բարեհամբյուր մի տիկին, քաղաքավարի հարցրեց. «Սա է Գեւորգյանների բնակարանը», «Այո»: «Դուք նամակ ունեք, խնդրեմ վերցրեք»: Վերցնում եմ նամակը, այն բացված ւ կրկին փակված է: Ակամա հարց, «Տիկիկն, ինչու է նամակը բացվել ւ ով է այն բացել»: «Ճիշտ է ընկեր ջան այն բացել ւ փակել են մեր կայարանի հատուկ ծառայությունից, ահա նրանց ուղանկյուն կնիքը»: Իմ հարցին, թե ինքը որտեղից գիտի, որ նամակը կայարանի ծառայությունն է բացել, նա պատասխանում է. «Ահա նրանց կնիքը»: Ես հասկանալով, որ այս կինը ոչինչից տեղյակ չի, շնորհակալություն եմ հայտնում նրան ւ վերցնելով բացված-փակված նամակը ու ցանկանում կնիքից հասկանալ այդ կազմակերպության ով կամ ինչ լինելը: Բայց ավաղ այնտեղ միայն անհասկանալի հիոլոգրիֆներ են...

Երկար ժամանակ ինձ տանջել է այն հարցը, թե ինչպես սեփական պետությունը իր իսկ սեփական ժողովրդին դարձրել է գաղթական: Մինչեւ 2000թ. սեփական մաշկի վրա չզգալով այս դաժան ճշմարտության անտանելի բեռը, հոգուս խորքում քննադատում էի գնացողներին: Սակայն դստերս հայրենիքից բացակայելը և այս ու նման օրինախախտումները նորից ապացուցում են, որ հայրենիքը հիմնականում լքում են ՀՀ այսպես կոչված ախպեր-ընկերավարի ղեկավարումից, գործից անտեղյակ չինովնիկների կամակատարումներից, օրենքի ոչ թե կիրառումից այլ նրա իրենց ուզած ձեւի կիրառումից:

Դե ինչպես բացատրես այս երկրի չինովնիկներին /նախագահ, ԱԺ նախագահ, վարչապետ, նախարարներ ւ մինչեւ վերջին տեսուչ/, որ մեր հաշվին, այսինքն մեր վճարած հարկերի հաշվին ապրողներ, դուք մեզ հետ այսպես վարվելու իրավունք չունեք: Մենք ձեզ չենք հագցնում, կերակրում, պահպանում, որ դուք մեզ մեր հայրենիքից հեռացնեք...

Երկրի նախագահ ւ ԱԱՆ-ուն, նամակով երկիր չես կարող քանդել, նամակով միայն կարոտը, թախիծը, վերադարնալու բաղձանքն են արտահայտում: Երկիրը դուք եք քանդում ձեր կեցվածքով ւ արարքներով ւ ձեզ համար անհասանելի այլ կապի միջոցները ւ ոչ թե նամակակապը:

Ըստ սահամնադրության ես համարվում եմ յուրախանչյուր ոք ւ պահանջում եմ ՀՀ սահմանադրությունով ինձ տրված իրավունքները պաշտպանել, հատկապես երկրորդ գլխի բոլոր հոդվածներով: Ով պիտի պատասխանի ինչու է իմ դստրիկի հոքու գաղտնիքը կարդացվել...

Ինչ է սա...
ԱԱՆ, թե նամակներ ընթերցող նախարարություն...
Թե իրենց անգրագիտության ձերքը կրակը ընկած չինովնիկներ
Թե իրենց դերն ու նշանակությունը չհասկացողների բանակ
Թե ժամանակակից կապից ոչինչ չհասկացող հավաքածու

16.01.2002թ.